Koji penzijski sistem na ulicama brani 1,5 miliona Francuza?

Izveštaji sa lica mesta svedoče da je to najmasovniji protest Francuza u poslednjih deset godina, jedinstven i po tome što je ujedinio i gotovo sve profesije i gotovo sva godišta, kadra da protestuju: pobunjeni Francuzi se nadaju da ponoviti uspeh iz 1995, kad je na francuskim ulicama tri nedelje demonstriralo dva miliona ljudi, nakon čega je pala i penzijska reforma i vlada socijaliste Alana Žipea.

Reformu, čije će detalje tek obnarodivati francuski premijer Eduard Filip, za ključni posao svog mandata drži francuski predsednik Emanuel Makron.

U Francuskoj postoje, kao što je već poznato, 42 sistema penzionisanja i, u skladu sa tim, ni penzijska kasa nije jedinstvena. Recimo, za neka javna preduzeća ili službe važi poseban sistem penzionisanja. Ukoliko se neko tokom radnog veka selio s radnog mesta u privatnom sektoru na radno mesto u javnom sektoru ili obratno, dobijaće penziju i iz jedne i iz druge kase, prema pravilima jedne odnosno druge kase.

U biti penzijski sistem u Francuskoj funkcioniše na istom principima kao u Srbiji: iz doprinosa aktuelno zaposlenih isplaćuju se penzije onima koji su radni vek završili. Odnos izmedju broja zaposlenih i broja penzionera pre 15 godina je bio 4:1, a sada je 2:1.

Po osnovnom penzijskom sistemu, kako ga je predstavio pariski Mond, Francuzi mogu u penziju otići kad navrše 62 godine života, ali punu penziju mogu u tom slučaju uživati ako su penzijski doprinos plaćali 41 godinu i 9 meseci (važi za rodjene 1958. godine) odnosno 43 godine (važi za one rodjene 1973. godine i posle). Puna penzija automatski sleduje svakom ko je napunio 67 godina.

Penzija se zaposlenim u privatnom sektoru obračunava na osnov koji čini 25 najboljih godina, a u javnom sektoru na osnov koju čini bruto plata u poslednjih 6 meseci!

Penzija u privatnom sektoru se izračunava primenom stope od 50% na prosečnu godišnju bruto platu iz 25 najboljih godina. A u javnom sektoru primenom stope od 75% na bruto platu u poslednjih šest meseci.

Nijedan Francuz ne prima samo osnovnu penziju. Za sve zaposlene obavezno je i dopunsko penzijsko osiguranje. Tako da je 2017. godine, tvrdi Mond, prosečan Francuz primao 2,5 penzije.

Francuzi, koji su u penziju otišli 2017. godine bili su prosečno stari 62 godine i 1 mesec.

Prema Direkciji za istraživanja, studije, evaluacije i statistiku, na koju se poziva Mond, prosečna penzija u Francuskoj iznosi 1.422 evra bruto. Dakle, uzimajući u obzir sve penzionere i penzije po svim osnovama.

Žene imaju za 42% manju penziju od muškaraca i ona prosečno iznosi 1.123 evra. Prosečna penzija muškaraca je 1.933 evra.

Poredjenja radi, u 2019. godini je garantovana minimalna zarada za 35-časovnu radnu nedelju u Francuskoj iznosila 1.521,25 evra mesečno bruto ili 1.204 evra mesečno neto.

I još jedno poredjenje: prosečna penzija u Srbiji je u septembru 2019. godine iznosila 26.345 dinara, a minimalac je u istom mesecu iznosio 26.090,40 dinara.

Veliko je iznenađenje da žene rade duže nego muškarci. One u Francuskoj, piše Mond, u penziju odlaze sa prosečno 62 godine i 4 meseca radnog staža, a muškarci sa prosečno 61 godinu i 9 meseci.

Ali, tvrdi Mond, nije situacija sa ženama u penziji tako tragična. Mnoge žene uz svoju penziju dobijaju i deo penzije preminulog supruga, pa je realna, razlika izmedju prosečne penzije koju primaju žene i prosečne penzije koju primaju muškarci 29%.

Francuski penzijski sistem je 2018. godine bio u deficitu od 2,9 milijarde evra ili 0,1% BDP-a.

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena.

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com